... między marzeniami czyli brutalna rzeczywistość...

... wessała mnie całą ,bez reszty, nagle i bez litości.. kompletny brak choćby wolnych 20 minut na popisanie postów i poczytanie Waszych .. czas ciężki, trudny, pełen wytężonej pracy, której trzeba włożyć sto procent więcej niż w roku ubiegłym a efekty o połowę mniejsze ... tym samym lęk o jutro, stale towarzyszy mojemu przewrażliwieniu.. a jeszcze nie tak dawno miła beztroska, która stale daje nadzieję, że wszystko będzie dobrze i niepotrzebnie aż tyle się martwię o jutro.. ale tak już jest ze mną.. od czasu do czasu zerknę sobie na te nasze ostatnie wędrówki zaklęte w jpg....

i znowu mam nadzieję, że wszystko się dobrze ułoży, ciężkie czasy zelżą i dadzą trochę więcej pewności, poczucia bezpieczeństwa i nie trzeba będzie aż tak bardzo się martwić jaki będzie ten rok..? czy przetrwamy? czy będzie przynajmniej tak spokojnie jak w roku ubiegłym..?  Nie chcę tutaj wyolbrzymiać i narzekać, bo wiem, że nie tylko u nas jest trudniej niż w roku ubiegłym.. To ciężki czas.. dlatego jakoś i mniej czasu na przyjemności a do takich z pewnością zaliczam odwiedziny na blogu.. Liczę na Waszą wyrozumiałość i wybaczenie mojego ostatniego zaniedbania.. :)
Każdy mój dzień ostatnio, wypełnia moc obowiązków.. przede wszystkim związanych z naszą firmą.. cała nasza trójka poświęca praktycznie całe swoje dnie, żeby  jakoś przetrwać ten marazm na rynku i pokonać te wielkie oczy strachu z powodu kryzysu.. o którym stale się tyle  mówi .. a to wystarczy, żeby wpaść w obsesyjny lęk i zwykłą, ludzką ostrożność.. co jest absolutnie zrozumiałe.. przecież wszyscy troszczą się o swój byt..
Dodatkowo - jakby było mi mało - jakoś tak sama sobie nałożyłam dodatkowe zobowiązania..choćby na przykład codzienne dwie godziny siłowni i kontrolowana dieta - z układanym jadłospisem i dokładnym ważeniem (siebie i posiłków).. pełna kontrola..a to wymaga mimo wszystko trochę mojego czasu..
No i tym samym zabrakło mi doby.. staram się łączyć jakoś to wszystko..na przykład jak ćwiczę na rowerku stacjonarnym, to jednocześnie nadrabiam albo lektury, albo (ostatnio) zaległe filmy z mojego zbioru.. a gdy na przykład szykuję posiłki, to jednocześnie łapię najważniejsze wiadomości co na rynku i w świecie - na TVN24.. bywa również, że nadrabiam zaległości na blogach i jednocześnie słucham wiadomości ekonomicznych na przykład... I wiem, że to wcale nie jest dobre.. nie da się tak długo..sama wpuściłam się w jakiś chory kanał.. Jednak jakoś tak bardzo wierzę, że ten trudny czas, to tylko jak zwykle co roku, normalna rozbiegówka ... budżety, bilanse, remanenty... i nikt na razie nie ma głowy na zwykłe planowanie, organizowanie czy temu podobne..
ale i tak się przejmuję.. to chyba normalne..? jak sądzicie?.. a jak tam u Was ten początek roku? jak tak rozglądam się i nasłuchuję co u innych, to wszyscy są nieco wyczuleni na ten trudny czas.. a już na pewno zapracowani.. z wiecznym niedoborem wolnego czasu... No cóż... pozostaje wierzyć, że wszystko będzie dobrze...prawda? i jakoś normalnie żyć:)))
My jutro ruszamy w trasę.. tym razem wybieramy się do Kopenhagi..ale służbowo.. lecimy na trzy dni.. to zapowiada się trudny (organizacyjnie)  wyjazd.. ale wierzymy, że wszystko będzie dobrze i znajdę chwilkę żeby trochę pozwiedzać i pofotografować.. no a potem podzielić się z Wami..:)
W międzyczasie dzielnie staramy się wyrywać jakieś godzinki z naszej doby na wypad do kina..wszak lada moment Oskary.. Złote Globy już za nami.. Wiele ciekawych filmów się pojawiło..ale o tym postaram się napisać w osobnym poście..bo po tych kilku seansach, mam wrażenie, że warto się pochylić przynajmniej nad niektórymi tytułami:) poza tym - Polska też ma bardzo dobrego kandydata filmowego do Oskara:) no i Janusz Kamiński dostał kolejną nominację :)))
Trzymam kciuki póki co za polskie nominacje.. w końcu warto marzyć:))) a propos marzeń i mojej mini zabawy w marzenia, Olqa dała się skusić.. jako jedyna:)) i super..bo nagroda czeka:))) a ja czekam na adres od Olqi...a wszystkim polecam jej - pełen doskonałego humoru i wielkiego dystansu do siebie i życia, blog "Przytulisko pod wiązami".. ilekroć tam zaglądam zawsze się uśmiecham:))
...  o rany.. właśnie w TVN24 podali informację, że umarła Wisława Szymborska..89 lat.. we śnie..
Przykro, ze tak kończę posta ale to ważna informacja.. dla mnie.. i pewnie dla wielu z Was..
Pokłońmy się poezji..nisko..do ziemi...
tak niewielu już poetów w tym świecie współczesnym.. tym bardziej żal.. Wisława Szymborska..piękny i mądry Człowiek...

" Nic dwa razy "

Nic dwa razy się nie zdarza

i nie zdarzy. Z tej przyczyny

zrodziliśmy się bez wprawy

i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli

najtępszymi w szkole świata,

nie będziemy repetować

żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,

nie ma dwóch podobnych nocy,

dwóch tych samych pocałunków,

dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię

ktoś wymówił przy mnie głośno,

tak mi było, jakby róża

przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,

odwróciłam twarz ku ścianie.

Róża? Jak wygląda róża?

Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,

z niepotrzebnym mieszasz lękiem?

Jesteś — a więc musisz minąć.

Miniesz — a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, wpółobjęci

spróbujemy szukać zgody,

choć różnimy się od siebie

jak dwie krople czystej wody.